اولین ترانه....

دلم میگیره از تقدیر
از این حسی که هر روزِ
از این دیوار تنهایی
که سرد و استخون سوزِ

دلم میگیره از خونه
از این اغوش از این شونه
از این عکسی که رو دیوار
رو چشمام اشک میشونه

باید باشی کنار من
کنار قاب تنهایی
منو اغوش میگیری
توو هر لحظه تو اینجایی

تو هر شب توی رویامی
کنارم باورت اینجاست
تحمل میکنم دردُ
تو تنها سنگرت اینجاست

شب های خیس بارانی...